Έτσι θα είναι η ζωή του Αγάπιου από το Σάββατο που μας πέρασε.  Ο Αγάπιος είναι ο σκύλος που άφησε ο άνθρωπός του στο καταφύγιο, διαφορετικά θα τον πυροβολούσε.  Δεν ήταν, λέει, καλός στο κυνήγι.  Εμ πώς να είναι αφού πλάστηκε αγαπησιάρης προς όλα τα πλάσματα.  Στο καινούριο του σπίτι ο Αγάπιος δεν σταματά να αναρωτιέται τί έκανε και αξίζει τέτοια ευτυχία.  Δεν ξέρει…

Η Κλάουντια, η μαμά της Μερσέντες μας, ανησυχούσε που ο καιρός περνούσε και κανείς δεν υιοθετούσε την Κλεωνίκη, το τσοπανόσκυλο με το μαύρο κεφαλάκι.  Στο τέλος δεν άντεξε και μας ζήτησε πιεστικά να την φιλοξενήσει στο σπίτι της μέχρι να της βρει την κατάλληλη οικογένεια.  Κι η Κλάουντια ακολούθησε την τακτική που είχε ακολουθήσει και με την Μερσέντες της.  Ταξίδεψε μέσα στη…

Ο Κίμων ήταν ένας στο εκατομύριο.  Είχε κατσαρά μουστάκια και σου έπαιρνε τ' αυτιά από τα γαυγίσματα όταν ήθελε να τραβήξει τη προσοχή σου.  Τα κατσαρά μουστάκια παρέμειναν, αλλά το γαύγισμα κόπηκε με τόση προσοχή και αγάπη που έχει από τις μαμάδες του.

Κι ο Σταν μας υιοθετήθηκε!  Μεγάλος για την ηλικία του, με λουστρινένιο τρίχωμα, έφυγε επιτέλους από το καταφύγιο για να ζήσει όπως του αξίζει.

Αυτό το Σάββατο ήταν καλή μέρα!  Κι οΑντύπας, ο μικρός λυκάκος, πήγε στην οικογένειά του.  Μπήκε πάλι ένα κουταβάκι στη ζωή των ανθρώπων του μετά την απώλεια του Λήο τους.  Ο Αντύπας δεν θα πάρει ποτέ την θέση του Λήο, θα φτιάξει όμως τη δικιά του γωνίτσα στις καρδιές τους.