Θυμάστε που λέγαμε ότι η Μυρσίνη είχε πιάσει τέτοιο πάτο που μόνο προς τα πάνω μπορεί να πάει πια; Ε! αυτό έγινε! Το Μυρσινάκι, το μαύρο κουταβάκι, που κανεις δεν του έριχνε δεύτερη ματιά, υιοθετήθηκε και πήγε στο σπίτι του! Η οικογένειά της την διάλεξε γι αυτό ακριβώς που είναι. Μια ψυχούλα που έζησε την τέλεια φρίκη και έφτασε η στιγμή να…
Κι ο Ρόμπιν, που ονομάζεται πια Ρας, πήρε τη μαμά του αγκαλιά κι έφυγε! Τί άλλο καλύτερο να ευχηθούμε για το μικρούλη μας. Στο απίτι θα τον περιμένει ο Ντάκυ, το πρώτο σκυλάκι της οικογένειας κι αν ο κούταβος δεν του βγάλει το λάδι, θα έχει πολλά να του μάθει. Ευχαριστούμε την οικογένεια κι ευχόμαστε στον Ρας να δώσει και να πάρει…
Το Μιμοζάκι με το ένα τυφλό ματάκι πήγε επιτέλους στο για πάντα σπίτι του. Όλα τα αδέλφια του είχαν υιοθετηθεί κι είχε γίνει ο καημός μας. Περνούσαν οι μέρες και χανόντουσαν οι σπάνιες και μοναδικές μέρες της κουταβοηλικίας της, για τους ανθρώπους που κάποια στιγμή θα την υιοθετούσαν. Μέχρι που ήρθε η Κλειώ, την πήρε αγκαλίτσα και σφραγίστηκαν οι όρκοι της παντοτινής αγάπης. Η Μιμόζα ονομάζεται από σήμερα Βανίλια αλλά ακόμα μυρίζει κουταβίλα:-) Καλό μας κουτάβι, μακάρι το άστρο σου να λάμπει για πολλά πολλά χρόνια. 20.12.08 (more…)
Ευχόμαστε σε όλα τα μέλη και τους φίλους του ΚΑΖ, Καλά Χριστούγεννα και Υγεία και ευημερία για τον Καινούριο Χρόνο. Στο Καταφύγιο η νέα γενιά,Ράνια, Μάρα και Φωτεινή, έφεραν γλυκά και παιχνιδάκια και στόλισαν δεντράκι, και φίλοι μας έστειλαν δωράκια για μας και τα μωρά μας. Στην φωτό αριστερά μια πιατέλα γεμάτη με σκυλομπισκότα, αστεράκια, φεγγαράκια, δεντράκια και τρία σπιτικά Στόλεν που έψησε και…
Το Καιτούλι δεν τα κατάφερε... Ενώ με τους ορούς και τα φάρμακα έδειξε για λίγο ότι παίρνει τα πάνω του, γύρισε η κατάσταση και δεν είχε πια επιστροφή. Δώδεκα μέρες με ορό και φάρμακα και δεν τα κατάφερε. Ένα μεγάλο γιατί μας άφησε μια πικρή γεύση στο στόμα. Και δεν μας παρηγορεί η σκέψη ότι ήταν στα ζεστά και στα μαλακά…
