Σιγά σιγά μας αφήνουν οι παππούδες του καταφυγίου. Η δικιά μας μέριμνα είναι να περάσουν τη γέφυρα του ουράνιου τόξου όσο γίνεται πιο ανώδυνα, έχοντας το χέρι με την γνώριμη μυρωδιά να τους χαϊδεύει το κεφάλι. ΗΡόζυ μας, η τυφλή γριούλα Πόϊντερ, έφυγε εχθές το μεσημέρι. Την τρέξαμε πρωί πρωί στους γιατρούς μας για να διαπιστωθεί ότι το στομάχι της είχε…
Τιτίγκη μικρό μαγκάκι, η Βάσω, ο Κώστας, η Αριάν και τα τετράποδα φιλαράκια σου σου στέλνουν μήνυμα να τους περιμένεις στη γέφυρα του ουράνιου τόξου. Εν τω μεταξύ εσύ συνέχισε την καλή δουλειά, παιχνίδι και τρεχαλητό χωρίς αρρώστιες και πόνους.
Θα τον θυμόμαστε πάντα στις πορείες του Πολυτεχνείου να κάνει τρέχοντας την διαδρομή από την κεφαλή της πορείας στο τέλος της και πάλι από την αρχή. Να φυλάει στα σταυροδρόμια να μην περάσουν αυτοκίνητα και του χαλάσουν τη πορεία του. Να περιμένει το σύνθημα για να ξεκινήσει η πορεία. Ήξερε πάντα ποιόν κοίταζε για να πάρει το σύνθημα. Είχε φάει ξύλο, είχε εισπνεύσει χημικά, αλλά δεν έλειψε ποτέ από καμιά πορεία. Γεράκος πια ακολούθησε την τελευταία του πορεία με το καροτσάκι του. Ήξερε πολλά πράγματα! Μέχρι και να ξεχωρίζει τους μυστικούς με τα πολιτικά που έμπαιναν στο Πολυτεχνείο. (more…)
Τον έσωσε η μικρούλα Μαράϊκε από τα χέρια παιδιών που τον είχαν βάλει σε μια σακούλα γεμάτη με νερό για να τον πνίξουν. Κι όλοι χαρήκαμε που ο Νέλσων βρήκε στην οικογένειά της μια γωνίτσα δικιά του. Για να τον αγαπάνε άνθρωποι, γάτες και μερικές φορές κι η σκυλίτσα της οικογένειας. Μέχρι την ημέρα που μια βαριά επιληπτική κρίση δεν του άφησε…
