Θα σας μιλήσουμε ειλικρινά και μέσα από την ψυχή μας όπως το κάνουμε πάντα. Είναι πολλές οι φορές που κουραζόμαστε, απογοητευόμαστε και εξοργιζόμαστε. Γέννες, εγκαταλείψεις, κακοποιήσεις και εμείς με ένα κουταλάκι να αδειάζουμε έναν ωκεανό.
Και είναι στιγμές που λέμε θα τα παρατήσουμε όλα και θα ζήσουμε σαν “κανονικοί” άνθρωποι, θα ξοδεύουμε τα χρήματα μας σε τσάντες και παπούτσια και όχι σε φάρμακα και τροφές.
Γιατί δεν το κάνουμε; Για αυτό που βλέπετε.
Για την Κάρλα και την κάθε Κάρλα, όπως και για τόσα άλλα σαν αυτήν, που έχουν ζήσει την απόλυτη φρίκη, την αδικία και την ταπείνωση, ζώα που λες “Ποτέ ρε παιδί μου! Ποτέ! Αποκλείεται να βρεθεί κάποιος να την θέλει!”, ε … και βρίσκεται.
(more…)