Πως μπορείς”άνθρωπε” να είσαι σκληρός? Πώς μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος? Πώς μπορείς να έχεις ευθύνη για παιδιά και ζώα? Μάθε λοιπόν ότι κάναμε ότι μπορούσαμε. Ότι ευχηθηκαμε πολλές φορές να συνέλθει, ότι μέσα μας υποσχεθηκαμε να της βρούμε το καλύτερο σπίτι όταν γινόταν καλά. Όμως δεν προλάβαμε. Και φταις εσύ για αυτό. Εσύ που ήξερες ότι έλιωνε από καρκίνο και επέλεξες να την αφήσεις στο βουνό. Εσύ που ήξερες τι είχε και πέταξες την ευθύνη αλλού. Εσύ που την κακοποιουσες χρόνια και φοβόταν τους άντρες και τα χάδια. Εσύ…… εμείς παλέψαμε αλλά δεν προλάβαμε.

(more…)

Ο Χρήστος μας σήμερα έφυγε ήσυχα στον ύπνο του, όπως ήσυχος και ευγενικός ήταν όλη του τη ζωή.

7 γεμάτα χρόνια μαζί μας, η πείρα και η σοφία σου, δίδαξαν δεκάδες 4ποδα φιλαράκια που μέσα σ’αυτά τα χρόνια πέρασαν από το Καταφύγιο. Ολοι σε σέβονταν, γιατί ήσουν Δάσκαλος, με την σοφία και την υπομονή σου, την αγάπη σου για τη ζωή και τους ανθρώπους.

Το ΚΑΖ έχασε μέσα σε λίγες μέρες δύο από τα γεροντάκια του. Όταν θα ανοίγουμε την πόρτα να μπούμε θα μας λείψουν τα τριψίματα σου και οι χαρούλες που μας έκανες. Το στρίμωγμα για τα μπισκοτάκια και τις αγκαλιές. Οι ξάπλες σου στον ήλιο. Οι καλοκαιρινές σου βουτιές στις σκυλο-πισινούλες, που τόσο τις λάτρευες.

(more…)

RIP 20.05.2019

(more…)