Μιστράλ – Mistral
Η Μιστράλ κάποτε ζούσε στο δρόμο. Κάποιοι τη τάιζαν, φαίνεται άλλωστε αφού είναι μια κυρία παχουλή. Η φροντίδα σταμάτησε στο φαγητό όμως. Κάνεις δεν τη φρόντισε, κανείς δεν είδε την υπερπλασία που είχε δημιουργηθεί στα αυτιά της από χρόνια πια ωτίτιδα. Κανείς δεν νοιάστηκε. Και ενόχλησε κιόλας που πονούσε και κουνούσε το κεφάλι. Και ένα πρωί βρέθηκε σε άγνωστο μέρος αγχωμένη εφόσον δεν ακούει πια και φοβισμένη για το άγνωστο. Ήταν τυχερή.
