Κι ο Μάβερικ, αδελφός της Μπονίτα, με την οικογένειά του.  Είναι, λέει, το πιο έξυπνο κουτάβι του κόσμου.  Περίεργο, το ίδιο λέει και η οικογένεια του άλλου αδελφού, του Φάλκον :-)

Ο Νικίας (όρθιος) ήταν ένας μεγάλος μας καημός. Είχε έρθει από τον Ασπρόπυργο, ένας κινούμενος σκελετός γεμάτος με όγκους ανοιχτούς.  Η υπομονή και η ευγνωμοσύνη προσωποποιημένες ήταν ο Νικίας.  Θεραπεύθηκε, στειρώθηκε αλλά κανείς δεν ήθελε ένα ενήλικο, μεγαλόσωμο, ημίαιμο αρσενικό.  Υιοθετήθηκε από την ίδια οικογένεια που έχει πάρει από το ΚΑΖ και την Ερμιόνη μας, ή αεροπλάνο ή ελικόπτερο :-)   Οι άνθρωποί…

Κι ο μικρούλης Γκριφονομαλτεζάκος, ο Λάμπης υιοθετήθηκε!  Από το καταφύγιο κατευθείαν στο κομμωτήριο για καλλωπισμό και μπάνιο κι έγινε ο γλυκούλης αγνώριστος.  Ευχαριστούμε τη μαμά του κι ευχόμαστε στον κουραμπιεδάκο καλή τύχη.

Και το κατσαριδάκι η Ροζαλία που ήρθε στο καταφύγιο καταφαγωμένο από σκύλους ταξίδεψε μαζί μας και φιλοξενείται μέχρι να βρει το για πάντα σπίτι του.1.5.2011 Η Ροζαλία υιοθετήθηκε . Το ποντικαλάκι είχε ταξιδέψει μαζί μας και φιλοξενήθηκε μέχρι να βρει την οικογένειά του.  'Aργησε έναν μήνα η υιοθεσία της γιατί υπήρξαν 18 ενδιαφερόμενες οικογένειες που έπρεπε να ελεγχθούν εξονυχιστικά για να καταλήξουμε στη καινούργια…