Η Γουλφίνα μας είναι ενα τρελό σκυλί, πρέπει να σας το πούμε αυτό! Χοροπηδάει, παίζει, τρέχει, είναι γεμάτη ζωή και η οικογένεια που θα την υιοθετήσει πρέπει να ξέρει οτι η Γουλφίνα θα τους ακολουθεί παντού! Είσαστε λάτρες της πεζοπορίας,της φύσης, της ορειβασίας, η Γουλφίνα θα είναι παντού και πάντα μαζί σας!

Ήρθε στο Καταφύγιο μας με σπασμένο πόδι , πιθανό να χτυπήθηκε από αμάξι, έγινε καλά και τώρα είναι πρώτη στο άλμα εις ύψος! Είναι περίπου ενός έτους και έτοιμη να πάει στο νέο της σπίτι.

Είναι μια πανέμορφη Θεά, γιατι να το κρύψουμε άλλωστε;

(more…)

Άλλη μια σκυλίτσα που βρέθηκε άρρωστη, με ψώρα σε ολο της το κορμάκι, κανείς δεν την πλησίαζε για να την βοηθήσει, βρέθηκε όμως μια κοπέλα που είδε στα μάτια της το πόσο ξεχωριστή ήταν, το βλέμμα της που ζητούσε βοήθεια και έτσι η Έμιλυ στάθηκε τυχερή μέσα στην ατυχία της να είναι ένα από τα πολλά αδέσποτα της Αττικής. Έγινε καλά και ξεδίπλωσε όλες τις πτυχές του χαρακτήρα της. Είναι χαρούμενη, είναι ήρεμη, είναι παιχνιδιάρα, είναι ώριμη, είναι λίγο από όλα! Η Έμιλυ λοιπόν αναζητά ένα σπίτι και μια οικογένεια, δε θα βρείτε καλύτερο σκυλί είμαστε σίγουροι! (more…)

Όταν περπατάς στους δρόμους και ανακαλύπτεις πανέμορφα σκυλιά, ταλαιπωρημένα, αδύνατα από ασιτία, τι κάνεις; Στην περίπτωση της Γκιζέλας που βρέθηκε απο εθελόντρια μας, απλά, την βάζεις μέσα στο αυτοκίνητο σου και φεύγεις! Αναρωτιέσαι πώς και δεν το σκέφτηκε κανείς άλλος να το κάνει; Μα είναι τόσο όμορφη! Οσοι ζήτουν να υιοθετήσουν γιατί δεν ρίχνουν μια ματιά γύρω τους, που υπάρχουν τόσα πανέμορφα ζώα… Νομίζουμε οτι όλοι μας ξέρουμε την απάντηση σε αυτό αλλά εμείς θα επιμείνουμε! Η Γκιζέλα μας είναι περίπου 3 ετών, ήσυχη και ταυτόχρονα παιχνιδιάρα με τους δικούς της ανθρώπους, ώριμη και φυσικά λατρεύει τις λιχουδιές!

(more…)

Η Χάντρα ήρθε σε εμάς για να σωθεί από τη μοίρα των αδέσποτων που ζουν στο δρόμο. Λίγο ντροπαλή στον χαρακτήρα, λίγο μαζεμένη, δύσκολα θα μπορούσε να επιβιώσει έξω. Είναι μία κούκλα 2 ετών, το απόλυτο μαύρο βελουδένιο σκυλί, πανέξυπνη, και πολύ καλή μαθήτρια. Εμαθε πολύ γρήγορα πως δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι να την βλάψουν, πως μπορεί να δέχεται και να ανταποδίδει την αγκαλιά και τα φιλιά.

(more…)

Η Μιστράλ κάποτε ζούσε στο δρόμο. Κάποιοι τη τάιζαν, φαίνεται άλλωστε αφού είναι μια κυρία παχουλή. Η φροντίδα σταμάτησε στο φαγητό όμως. Κάνεις δεν τη φρόντισε, κανείς δεν είδε την υπερπλασία που είχε δημιουργηθεί στα αυτιά της από χρόνια πια ωτίτιδα. Κανείς δεν νοιάστηκε. Και ενόχλησε κιόλας που πονούσε και κουνούσε το κεφάλι. Και ένα πρωί βρέθηκε σε άγνωστο μέρος αγχωμένη εφόσον δεν ακούει πια και φοβισμένη για το άγνωστο. Ήταν τυχερή.

(more…)