Το Σεραφειμάκι, το μικρό αντράκι, έφυγε κι αυτό για να πάει στο σπίτι του. Μετά από τις περιπέτειες της υγείας του, αποτέλεσμα κλωτσιάς από κάποιον "άνθρωπο", τα ηπατικά προβλήματα και την εγχείρηση της διαφραγματοκήλης, το ποντικάκι μας έγινε καλά και μας άφησε. Και καλά έκανε! Η οικογένειά του τον περίμενε με καινούργιο γαλάζιο παλτουδάκι, ασορτί κολάρο και μια μεγάλη αγκαλιά. Κοιτάξτε…
Λίγο μετά που μας έφεραν πίσω την Αρετή, μας επισκέφτηκε ο Λέανδρος, το πάλαι ποτε φοβερό μωρό του καταφυγίου. Ο Λέανδρος, που τώρα τον λένε Λήο, έφερε σακιά με τροφή, σακούλες με κονσέρβες, την μαμά του, τη γιαγιά, τον παππού και την θεία του και μας κατέκτησε ακόμα μια φορά με την απαράμιλη ομορφιά του. ’νετος, φιλικός, τρυφερός, λατρεμένος από τους ανθρώπους…
Επιτέλους ο Χάρης μας, μετά από περιπέτειες, βρήκε την οικογένειά του. Την παράδοση την έκανε η Έλλη, που ήταν κι αυτή κάποτε ένα μωρό του ΚΑΖ, μόνο σε διαφορετικό χρώμα. "Σι μπιζάκι" Μακάρι όλα τα κυνηγετικά σκυλιά που τα πέταξε το πρώτο αφεντικό τους, να έχουν την τύχη του Χάρη. Ο Χάρης βέβαια δεν πήγε στο καινούριο του σπίτι σαν κυνηγετικός σκύλος, αλλά σαν…
