Αν και δεν είναι από τα ζώα του καταφυγίου, το κειμενάκι τσακίζει κόκαλα: "Ένα σκυλάκι σας χαιρετά, σήμερα έφαγε το δηλητήριό του (9 μηνών το έφαγε, καλά είναι). Ναι το ξέρει, είναι μόνο ένα σκυλάκι απέναντι σε τόσους ανθρώπους και πολιτικούς που του το έδωσαν γιατί πεινούσε και πού να φανταστεί τώρα ένα σκυλάκι με νοημοσύνη νηπίου τί να είναι. Απλά…

Κι ο χορός καλά κρατεί.  Σάββατο, 27 Ιουνίου έφυγε και το κουκλάκι ο Μπάμπολο.  Και τολμώ να ρίξω ανάθεμα σ' αυτούς που πέταξαν όλα αυτά τα κουτάβια έξω από το καταφύγιο και καθάρισαν.  Έκαναν το καθήκον τους γεμίζοντας το καταφύγιο με κουτάβια, οι ανεύθυνοι, οι βολεψάκηδες, οι κακώς εννοούμενοι φιλόζωοι. Και το θλιβερό είναι πως νομίζουν ότι τα έσωσαν. Οι ηλίθιοι!…

Το επόμενο θύμα των ανεγκέφαλων και ανεύθυνων είναι η μικρούλα Λουσίλλα.  Ούτε η κλινική μικρών ζώων, ούτε ο ενδοφλέβιος ορρός, ούτε τα φάρμακα την βοήθησαν.  Την ημέρα που έφυγε η Λουσίλλα, πιάσαμε έναν που άφηνε μία κούτα με 11 κουτάβια έξω από το καταφύγιο. Τον διώξαμε κακήν κακώς κι ένας Θεός ξέρει τί τα έκανε τα κουτάβια.  Έχουμε μείνει άφωνοι με…

Το Βυρωνάκι, ένα από τα κουτάβια μας, έφυγε σήμερα τα ξημερώματα.  Την Τρίτη χοροπηδούσε, την Τετάρτη είχε εμφανή σημάδια ότι δεν ήταν καλά, μπήκε στον ορρό και πήρε αντιβίωση και τα ξημερώματα από Πέμπτη προς Παρασκευή έκλεισε τα ματάκια του για πάντα. Μεγάλη η λύπη μας που έφυγε το μωράκι, αλλά μεγαλύτερη η οργή μας γι αυτούς που μας πετάνε κουτάβια…

Σήμερα συντροφέψαμε την Φρασίκλεια στη γέφυρα του ουράνιου τόξου.  Από την ημέρα που ήρθε στο καταφύγιο, χειροτέρευε συνέχεια.  Δεν έμενε ούτε καν στάσιμη.  Η σκυλίτσα είχε πάψει πια να χρησιμοποιεί τα πίσω της πόδια και τυφλή σερνόταν μέσα στο δωμάτιό της.  Καλαζάρ κι Ερλιχίωση στους υψηλότερους δείκτες και καμία αντίδραση στην θεραπεία! Το αντίθετο μάλιστα. Τελικά σήμερα την βοηθήσαμε να φύγει.  Σίγουρα…