Τιτίγκη μικρό μαγκάκι, η Βάσω, ο Κώστας, η Αριάν και τα τετράποδα φιλαράκια σου σου στέλνουν μήνυμα να τους περιμένεις στη γέφυρα του ουράνιου τόξου. Εν τω μεταξύ εσύ συνέχισε την καλή δουλειά, παιχνίδι και τρεχαλητό χωρίς αρρώστιες και πόνους.
Θα τον θυμόμαστε πάντα στις πορείες του Πολυτεχνείου να κάνει τρέχοντας την διαδρομή από την κεφαλή της πορείας στο τέλος της και πάλι από την αρχή. Να φυλάει στα σταυροδρόμια να μην περάσουν αυτοκίνητα και του χαλάσουν τη πορεία του. Να περιμένει το σύνθημα για να ξεκινήσει η πορεία. Ήξερε πάντα ποιόν κοίταζε για να πάρει το σύνθημα. Είχε φάει ξύλο, είχε εισπνεύσει χημικά, αλλά δεν έλειψε ποτέ από καμιά πορεία. Γεράκος πια ακολούθησε την τελευταία του πορεία με το καροτσάκι του. Ήξερε πολλά πράγματα! Μέχρι και να ξεχωρίζει τους μυστικούς με τα πολιτικά που έμπαιναν στο Πολυτεχνείο. (more…)
Τον έσωσε η μικρούλα Μαράϊκε από τα χέρια παιδιών που τον είχαν βάλει σε μια σακούλα γεμάτη με νερό για να τον πνίξουν. Κι όλοι χαρήκαμε που ο Νέλσων βρήκε στην οικογένειά της μια γωνίτσα δικιά του. Για να τον αγαπάνε άνθρωποι, γάτες και μερικές φορές κι η σκυλίτσα της οικογένειας. Μέχρι την ημέρα που μια βαριά επιληπτική κρίση δεν του άφησε…
Η μικρούλα Τζόλυ βρέθηκε μαζί με την αδελφή της στο βουνό και μπήκαν στο καταφύγιο πριν 15 ημέρες. Και οι δύο ήταν τόσο γεμάτες τσιμπούρια που αναρωτιόμασταν πώς μπορούν να ακούν. Τα αυτιά τους ήταν βουλωμένα από τα τσιμπούρια κι από το κορμάκι τους κρεμόντουσαν σαν τσαμπιά. Και οι δύο αρρώστησαν, αλλά η Τζόλυ δεν άντεξε. Η ομορφιά μας έφυγε έχοντας σχηματίσει…
Η Ολυμπία ήρθε σαν πεφταστέρι στη ζωή μας κι έφυγε χαράσσοντας ένα μονοπάτι στις ψυχές απίστευτα πολλών ανθρώπων σ' όλο το κόσμο. Οι ευχές, για να γίνει καλά, που έφταναν εδώ από τους αμέτρητους φίλους της στην Ελλάδα, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Αυστρία και τον μακρινό Καναδά την συνόδεψαν στο ταξίδι της στη γέφυρα του ουράνιου τόξου. Πώς και πόσο…
