Το Βυρωνάκι, ένα από τα κουτάβια μας, έφυγε σήμερα τα ξημερώματα.  Την Τρίτη χοροπηδούσε, την Τετάρτη είχε εμφανή σημάδια ότι δεν ήταν καλά, μπήκε στον ορρό και πήρε αντιβίωση και τα ξημερώματα από Πέμπτη προς Παρασκευή έκλεισε τα ματάκια του για πάντα. Μεγάλη η λύπη μας που έφυγε το μωράκι, αλλά μεγαλύτερη η οργή μας γι αυτούς που μας πετάνε κουτάβια…

Σήμερα συντροφέψαμε την Φρασίκλεια στη γέφυρα του ουράνιου τόξου.  Από την ημέρα που ήρθε στο καταφύγιο, χειροτέρευε συνέχεια.  Δεν έμενε ούτε καν στάσιμη.  Η σκυλίτσα είχε πάψει πια να χρησιμοποιεί τα πίσω της πόδια και τυφλή σερνόταν μέσα στο δωμάτιό της.  Καλαζάρ κι Ερλιχίωση στους υψηλότερους δείκτες και καμία αντίδραση στην θεραπεία! Το αντίθετο μάλιστα. Τελικά σήμερα την βοηθήσαμε να φύγει.  Σίγουρα…

Ο χωρίς όνομα.  Ο που κυνηγήθηκε, πετροβολήθηκε, ο που του αρνήθηκαν τα πάντα, ο που δεν μπορούσε πια να σταθεί και να περπατήσει.  Ο χωρίς μαλλιά. Οι ρίγες που βλέπουμε επάνω του είναι πληγές κι όχι χρωματισμός γούνας.  Το δέρμα του έμοιαζε με παχύδερμου, γεμάτο ανοιχτές πληγές.  Ο που ξάπλωσε στο κτηνιατρικό τραπέζι με ευγνωμοσύνη και αφέθηκε, γιατί για πρώτη…

Ο Λεωνίδας μας ήρθε μαζί με τα αδέλφια του Ελπινίκη και Πέτρο.  Είχε κάταγμα στο ισχίο και ο ορθοπεδικός μας είπε ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα, θα γίνει καλά μόνο του γιατί τα κουτάβια έχουν αυτή τη δυνατότητα.  Ο Λεωνιδάκος όμως έπαθε εντεροκολίτιδα κι ούτε οι οροί ούτε τα αντιβιοτικά και τ' άλλα φάρμακα κατάφεραν να τον σώσουν.  Το μαναράκι έφυγε…

Ο Ταρζάν ακολούθησε την μοίρα των περισσότερων αδέσποτων ζώων.  Δεν τα κατάφερε...  Μην κοιτάτε τα ζώα που υιοθετούνται και γιορτάζουμε κάθε φορά που κάποιο πάει σπίτι του.  Τα περισσότερα, μικρά και μεγάλα, πεθαίνουν σε μια γωνίτσα μόνα τους, άρρωστα, χτυπημένα, δηλητηριασμένα.  Ο Ταρζάν όμως είχε τη τύχη στη δύσκολη στιγμή του τέλους του, να έχει το χέρι του κοριτσιού που τον…